Waarneemsessie tuin Hoogland

Na lange, lange tijd kon de telescoop eindelijk weer eens naar buiten. Dat was denk ik zomaar dik een maand geleden dat die de buitenlucht zag!
Ik had al gezien dat Orion net over de schutting kwam dus dat was eigenlijk dan ook de enige reden dat ik de boel naar buiten heb gehesen. Had geen zin om naar Eemdijk te rijden, dus dan lekker vanuit de tuin. En blij toe want de Orion-nevel is met gemák het mooiste object wat ik gezien heb tot nog toe. Een lekker grote nevel die ook met mijn 130mm newton gewoon visueel lekker zichtbaar was. Wat ik zag? Nou, dat kwam in de (zwart-wit)buurt van deze foto. En dan natuurlijk wat kleiner, minder detail, maar dit was wel het gebiedje wat in zeker kon onderscheiden

Centrum van de Orion-nevel

Centrum van de Orion-nevel

Een ‘far cry’ van de foto van diezelfde nevel in het vorige bericht. Maar visueel zie je dan ook echt véél minder dan je met de camera zichtbaar kan maken dankzij de langere sluitertijden en ‘stack’ truuks.
M39 in, of net boven, sterrenbeeld Zwaan

M39 in, of net boven, sterrenbeeld Zwaan

Daarna even M39 gezocht boven Deneb. En gevonden dit keer. Dat is een open sterrenhoop. Heb daar al wat van gezien en nee, niet echt mijn ding. Leuk om ze eens te zien maar ik ben na.. .10? 20? seconden altijd wel uitgekeken op die dingen.

 
Vervolgens doorgefietst naar M31, de Andromeda nevel. Ik had afgelopen vrijdag het truukje ‘perifeer kijken’ uitgelegd gekregen van wat Sterrenwacht Schothorst-leden en daarmee kon ik toch inderdaad wat meer onderscheiden dan voorheen. Dus dat was leuk. Maar eigenlijk zocht ik M31 om dan M33 te zien maar dat lukte me niet,vooral omdat ik de telescoop niet goed had neergezet (statief niet uitgetrokken) dus dat deed mijn rug geen goed. Fail nummer 1.
 
 
Vervolgens wat gesnuffeld in en rond Perseus En daar een open bolhoop tegengekomen, overduidelijk. Een flinke ook nog maar ik heb niet gekeken welke het was. Sorry, open sterrenhoop maar u bent niet mijn ‘ding’ vrees ik. Verder een opvallende ster, blijkt nu net ik de skymap van november erbij heb Algol te zijn geweest. Ik had de indruk dat ik ‘m zo op het oog al zag fluctueren qua helderheid maar dat is onmogelijk. Vervelend genoeg lukte het Double Cluster mij dit keer niet, ook weer omdat het ding recht in het zenith stond toen ik stond te kijken en ik in de tuin een klein donker plekje heb en mijn kont er amper kan keren. FAILtje nummer 2 van vanavond.
 
Daarna weer even Orion, omdat ‘ie zo mooi is. Mijn oog viel op een wel erg gele ster, bleek Betelgeuse te zijn. Daar op ingezoomed, niet dat het helpt want het ding staat ver weg, maar dat was een mooi geel exemplaar zeg. Ben niet zo van losse sterren maar deze was gewoonweg mooi om te zien, goudkleurig in plaats van wit wat je normaal op sterren ziet (of blauw-wittig). Een interessant geval trouwens want Betelgeuse is echt ENORM groot. Ik vermoed dat ons complete zonnestelsel er met gemak ik zou passen. Check deze verhouding maar eens:
Verhouding tussen wat sterren en onze ster: Sol

Verhouding tussen wat sterren en onze ster: Sol

Dat ding is dus gewoon erg, erg groot ^_^.
 
Afsluitend toch weer de Orion-nevel. Die ga ik zeker nog vaak zien en ik denk dat het een eerste poging wordt voor astrofotografie ook. Dankbaar object vermoed ik. Schitterend dat je van deze nevel, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de ringnevel of Dumbell, echt veel detail ziet. Ik kon duidelijk de stofwolk ontdekken, de contouren er van volgen en de wat oplichtende gaswolk (dat zal het zijn?) die in een kromming uitwaaiert vanuit het centrum zien.
Dus toch weer wat gescoord. Samen met het lid worden van de Publiekssterrenwacht Schothorst hier vlak bij in Amersfoort’s Stadspark Schothorst was het hopelijk de start voor het winterseizoen voor mij.
 

You may also like...

%d bloggers liken dit: