Nog een keer! Jaaaa!

Vandaag was het weer helder. Wat een feestvreugde. De dobson was dit keer aan de beurt. Mijn big ass grab ’n go voor in de tuin.

Ik wilde de Orion Nevel nog een keer zien, met UHC-E filter want dat zie er een stuk imposanter uit dan zonder. En ik had de indruk dat het filter meer effect zou geven in een lichtvervuilde omgeving. En dat doet het. Want na Orion was daar M1. Die zag ik nog nooit vanuit mijn tuin en ik snap nu waarom: hij is niet te zien zonder filter! Met filter had ik M1 zo gevonden op de plek waar ik altijd al keek maar waar hij simpelweg niet zichtbaar bleek.

Door naar de volgende, de Rosette Nevel. Aan het sterrencluster binnen die nevel had ik de lokatie zo gevonden maar pas na flink perifeer en wennen begon het te dagen: dit is een serieus grote nevel. Ik kon de omvang waarnemen maar het was maar net. Het gebied waar de “Cone Nebula” zit leek wat wazig, nevelig. Van die ‘cone’  zelf zag ik niets maar dat was te verwachten. De neveligheid om wat sterren die ik wel zag is vermoedelijk NGC2264 geweest.

De Rosette Nevel

Dan de uitdaging van de avond: de Eskimo Nevel. Die bleek verdorie gewoon makkelijk. De kijker mbv de green laser grofweg op lokatie geplaatst en met het 20mm oculair een beetje de omgeving afgescanned. Een sterretje was wat wazig. Daar op ingezoomed en jawel, de Eskimo Nevel gevonden! Een klein planetair neveltje waarvan ik de vorm maar net kon onderscheiden. Maar… kan ik afstrepen van de lijst!

NGC2392, de Eskimo Nevel. Dit is een mix van o.a. H-Alpha, OIII etc.

You may also like...

%d bloggers liken dit: