Knardijk 1 oktober

Twee waarneemavonden in één week: het zit ons sterrenkijkers eindelijk weer even mee. Gisteren weer met een groep op de Knardijk gestaan. Daar stonden dit keer 5 kijkers opgesteld en in totaal zo’n 10 man. Twee van Astroforum, één ‘onafhankelijke’ en de rest van PSWS.

De waarneemplek blijkt uitermate geschikt, ook voor grotere groepen. Tot 20 man moet hier, met wat beleid, geen probleem zijn. De SQM-L bleef vanavond steken op 20.7 maximaal. We hebben de indruk dat het bij goede omstandigheden (nu was het mistig) toch echt de 21.0 moet raken of zelfs overtreffen. Dat betekend dat dit daadwerkelijk één van de beste plekken op 30 minuten rijden is. De enige eigenlijk. Lichtkoepels van Lelystad & Harderwijk zijn dominant over de anderen. Die van Amsterdam ligt verstopt achter bomen maar beïnvloed natuurlijk wel de zichtbaarheid van de zuidelijke melkweg.

Voor mezelf was deze avond een proef nadat ik de backlash uit de RA had verwijderd. Helaas was de speling niet 100% weg met gewiebel na focussen tot gevolg. Niet onoverkomelijk en bij strakker afstellen loopt het motortje niet soepel genoeg. Ik zie het maar als een issue van de LXD75 montering: je kan niet alles 100% hebben met dit apparaat en voor dit geld.
De waarneemlijst werd verder bekort doordat de goto’s verre van zuiver waren. In Andromeda kwamen de goto’s complete (72 graden) beeldvelden naast het target uit. Met als gevolg dat ik de High Precision mode van de Autostar moest gebruiken om af en toe nog íets te kunnen vinden. Voor vandaag staat dan ook geplanned dat ik de montering calibreer & train. Hopelijk dan vanavond even testen of het beter is geworden.

De waarnemingen van de avond (deze staan ook op Deepskylog):

  • NGC7006 - Een eerste waarneming van deze globular in Dolfijn. Een heel zwak bolhoopje. Perifeer ontwaarde ik iets van de helderder kern en bij vlagen had ik de indruk dat er een handjevol (3?) heldere sterren domineerden. Dat was echter zo zwak en sporadisch dat ik die waarneming in twijfel trek;
  • NGC6934 – Een andere bolhoop, ook in Dolfijn. Ietsje beter zichtbaar dan 7006 en deze bolhoop ligt dan ook een stuk dichter bij onze positie in de Melkweg. Aan de ZW zijde leek de bolhoop bij vlagen en perifeer zicht ietsje helderder te zijn;
  • NGC7331 – Wederom bezocht nadat ik me gisteren besefte dat dit er eentje van een groep stelsels is, de zgn.  Deer Lick Group. Van de anders stelsels zag ik echter niets, die zullen wel heel zwak zijn denk ik;
  • NGC6960 - De sliert was dit keer iets minder goed zichtbaar dan de 29ste door, ik denk, de slechtere lucht. Toen zag ik meer een ‘glans’ over de veil. Die ontbrak dit keer.
  • NCG6992 – Het oostelijk deel van de Veil voor het eerst in eigen kijker. Met UHC-E en 20mm SWA oculair een behoorlijk goed zicht op deze mooie ‘veil’. Eén van mijn favoriete showcase objecten nu;
  • NGC6995 – Ook een deel van de oostelijke Veil. Weinig detail van te zien verder;
Schets van NGC6992 en overgang in 6995 (courtesy of Faith J)
Bovenstaande is een schets van de Oostelijke Cirrusnevel (nederlandse benaming van Veil Nebula). Gemaakt door een flink grotere kijker dan mijn bescheiden 6″ newton. Maar het geeft een beeld van wat je daadwerkelijk ziet. Het verschil is dat je in mijn kijker minder detail ziet en sowieso meer gebruik moet maken van perifeer kijken om die details überhaupt wat te zien.
  • NGC7662 – Gezocht maar (weer) niet gevonden. Helaas was de goto verre van precies en kwam ik niet in de buurt. Wel zag ik deze door de aanwezige 12″ LX200. Dat zijn mooie kijkers voor planetaire nevels. Een mooi, blauw pluizig balletje was te zien;
  • M52 – Gezocht omdat ik ook de Bubble Nebula wilde zien. Van M52 was met direct kijken een handjevol sterren zichtbaar en met perifeer ontwaarde je dan een stapel meer. Ik heb niet al te veel vergroot dit keer. Maar die laatste liet zich niet ontwaren. Ik weet nog niet of dit komt door mijn te kleine 6″ opening of een verkeerd filter o.i.d.;
  • Jupiter – Gezien door de LX200 op een enorme vergroting. De seeing was bij vlagen fantastisch waarbij niet alleen de prominente details zoals de 2 banden en donkere vlekjes te zien waren maar ook overduidelijke ‘streperigheid’ op het zuidelijk halfrond en wat hinten van slierten in de witte band rond de evenaar. Dit was voor mij de mooiste waarneming van Jupiter tot nog toe. Helaas te weinig aandacht aan kunnen schenken aangezien we aan het afbreken waren.
Een hele stapel objecten bleken niet goed vindbaar. Vooral planetaire nevels liggen m.i. buiten mijn bereik met een F5 en 6″ kijker. De kijker laat geen hoge vergroting toe en áls je dan toch flink vergroot begint het verlies aan licht je parten te spelen. Op een avond als gisteren blijkt wel dat er geen perfecte kijker is voor een niet perfect budget: je hebt altijd een compromis. Meer geld voor de hobby betekend minder compromissen. Maar ze zijn er altijd!
Afsluitend een leuk nieuw object wat ik voor het eerst in mijn leven zag. Eergisteren hoorde ik er zelfs voor het eerst van: carbon sterren. Ik heb er zelf eentje bekeken in de LX200 van Victor van Wulfen: een dieprood, niet al te fel, sterretje die duidelijk en mooi tussen de rest uitspringt. Welke ik zag weet ik niet maar ‘it goes a little like this’:

Carbon ster

You may also like...

%d bloggers liken dit: